به نام خدا
سلام. خوبين؟ خوشين؟ سلامتين؟
اين هم يه جورشه ديگه! خيلی وقت بود که دلم می خواست يک پست با دستخط خودم داشته باشم. دیدم چه فرصتی بهتر از حالا که تولد اکسیر شده.
راستی تولد اکسیره ها! می دونستین؟ بچه ام سه سالش تموم شد و رفت تو چهار سالگی. خدا رو شکر. هر یک سال که به سن اکسیر اضافه میشه، یه عالمه خدا رو شکر می کنم که یک سال دیگه هم گذشت و اکسیر هنوز درش بازه. حالا اینکه این یک سال چه جور گذشته، بماند...
پارسال جریان تولد اکسیر رو کامل نوشتم. اگه دلتون خواست می تونین این کنار بخونین. اهل پز دادن نیستم، چون راستش اصلا چیزی برای پز دادن ندارم، ولی چند تا مورد تو زندگیم دارم که بهشون افتخار می کنم. یکیش همین اکسیره. وقتی فکر می کنم که اکسیر تقریبا بیستمین وبلاگ فارسی ساخته شده در دنیاست، کلی کیف می کنم. ایشالا که بتونم تا وقتی خودم هستم، نگهش دارم.
چون اینجور وبلاگ نوشتن حجم و وقت زیادی برای بارگذاری می گیره، بهتره که زود تموم کنم.
یک تشکر ویژه از حکمت خام (raw-wisdom.blogspot.com) بخاطر طرح اولیه ای که برای قالب اینجا و اون لوگوی خوشگل بالا زد، یک تشکر مخصوص از سینا راحتی (iranitc.com) بخاطر همه کمکهایی که به اکسیر کرده و این آخری هم اجازه داد تا از اسکنرش استفاده کنم! و سپاسگزاری خیلی خیلی زیاد از همه اونهایی که تو این سه سال به اکسیر دلگرمی دادن، محبت کردن، راه نشون دادن و از همه مهمتر سه سال تحملش کردن!
تا مدتی اینجا همین شکلی می مونه و کم کم بهترش می کنم. دفعه بعد هم بطور مفصل در مورد قالب جدید توضیح میدم.
راستی، اگه نتونستین خط منو بخونین، ماوس رو روی عکسها نگه دارین تا نوشته های تایپی ظاهر بشه. دیگه ببخشید که بدخط هستم. (ولی خداییش بدخط نیستم، مگه نه؟!)
خوب، بسه دیگه، مثل همیشه: خوش باشین و التماس دعا
اکسیر- دوم خرداد ماه هشتاد و چهار